BEZPIECZNE PODRÓŻOWANIE - informacje dla dzieci i młodzieży z cukrzycą oraz ich rodziców
Czas wakacji, podróży, wycieczek itp. już tuż tuż. Aby okres odpoczynku był jak najbardziej udany, satysfakcjonujący, pełen radości zarówno dla dzieci chorych na cukrzycę, jak i ich rodziców, warto starannie przygotować się do wszelkich wyjazdów.

Udając się w podróż należy wziąć pod uwagę kilka czynników: czas trwania podróży, możliwość opóźnień, relacje czasowe pomiędzy wstrzyknięciami insuliny a posiłkami, zmiany klimatyczne, zmiany w rytmie snu i posiłków (szczególnie przekraczając strefy czasowe), dostępność żywności węglowodanowej, zmiany w rodzaju wyżywienia, zmiany w nasileniu aktywności fizycznej, dostępność do służb medycznych, postępowanie w dodatkowej chorobie z dala od domu rodzinnego.

Przygotowanie do podróży.
Warto, aby osoba chora na cukrzycę udała się na wizytę do lekarza prowadzącego przynajmniej na 4 – 6 tygodni przed wyjazdem.
Celem takiej wizyty powinno być :
1. Określenie kontroli glikemii i postępowania z chorobą,
2. Uzgodnienie szczepień, np. przeciw tężcowi, malarii itp.
Przed wyjazdem do niektórych krajów wymagane są szczepienia. Cukrzyca nie stanowi przeciwwskazań do szczepień, a wręcz przeciwnie, pacjenci powinni być szczepieni, żeby mogli uniknąć dodatkowych zaburzeń ustroju.
3. Ustalenie, jaką należy zabrać dokumentację i notatki:
   - list do lekarzy w kraju docelowym podróży, przedstawiający skrót historii choroby dziecka, bieżące leczenie (list powinien być przetłumaczony na język angielski oraz język urzędowy kraju, do którego się udajemy);
   - list do urzędników celnych o konieczności posiadania strzykawek (penów) i innego medycznego wyposażenia (sprzęt, leki – insulina, glukagon). List powinien być napisany na papierze firmowym z adresem poradni diabetologicznej, numerem telefonu i faksu, pieczątką lekarza prowadzącego;
   - dokumenty ubezpieczenia w podróży z uwzględnieniem choroby przewlekłej, jaką jest cukrzyca;
   - dane o sposobie komunikowania się z zespołem diabetologicznym opiekującym się osobą z cukrzycą w miejscu jego zamieszkania w Polsce;
   - numery telefonów, faksów i adresy pomocy diabetologicznej w obszarze, który będzie odwiedzany.
       - Madic Alert Foundation 800-432-5318 www.medicalert.org
Jest to bezpłatny numer pogotowia, do którego można zadzwonić z każdego kraju,
      - Diabetes: Travelling and Living Well www.ishops.com/diabetes/armanofdiabd.html są tu praktyczne wytyczne dotyczące podróży,
       - International Association for Madical Assistance to Travellers (US chapter)
www.cybermall.co.nz/NZ/IAMAT/ publikuje listę lekarzy mówiących po              angielsku na całym świecie,
       - International Diabetes Federation www.idf.org służy pomocą w czasie podróży
   - karty z poleceniami na wypadek niebezpieczeństwa np. „Jeżeli jestem osłabiony potrzebuję szybko cukru. Wezwij lekarza”, napisane w odpowiednich do celu lub trasy językach,
   - osobiste oznaczenia identyfikacyjno-medyczne (karta chorego na cukrzycę, bransoleta itp.) na wypadek stanów zagrożenia życia.
4. Przygotowanie zestawu bezpieczeństwa na wypadek dodatkowej choroby

Zabezpieczenie wyposażenia potrzebnego w czasie podróży.
1. Apteczka, w której powinna być:
   - wystarczająca ilość insuliny, glukagon, strzykawki insulinówki, igły do Pena, jednorazowe wstrzykiwacze, glukometr, nakłuwacz, igły do nakłuwacza, zapasowa bateria do glukometru, zapasowe baterie do pompy insulinowej (jeżeli jest stosowana), paski testowe do badania krwi i moczu na czas przewidywanego pobytu plus dodatkowo po jednym opakowaniu, zapas glukozy do doraźnego zażywania. Insulinę, glukagon i glukometr powinno się zabezpieczyć przed ekstremalnymi temperaturami jeżeli takowe są przewidywane w czasie podróży. Do przewozu insuliny można użyć termosu z szerokim otworem lub innych pojemników z termoizolowaną obudową. Po dotarciu na miejsce zapas insuliny umieszczamy w chłodziarce.
   - Insulina razem z całym dodatkowym wyposażeniem powinny być łatwo dostępne w bagażu podręcznym i podzielone na dwie sztuki bagażu, aby uniknąć problemów w razie zagubienia bagażu lub strat związanych z jego nieodpowiednim przechowywaniem w czasie transportu. Pamiętaj, że insulina może być przechowywana w temperaturze pokojowej do jednego miesiąca.
2. Dostępna w bagażu żywność na wypadek zagrożenia niedocukrzeniem, jak również dostateczna ilość dodatkowej żywność z węglowodanami, gdyby doszło do nieplanowanych opóźnień w podróży lub niestosowna żywność byłaby podana przez linie lotnicze lub restauracje. Insulina powinna być podawana wtedy, kiedy mamy pewność, że jedzenie jest łatwo dostępne. Żywność należy zabierać ze sobą ze środków komunikacji, gdyż w dalszych etapach podróży lub nawet w miejscu docelowym możemy napotkać nieprzewidziane kłopoty związane z  odżywianiem.
3. Dostępna butelkowana woda mineralna niegazowana.
4. Leki przeciwwymiotne. Jeżeli pacjent cierpi na chorobę lokomocyjną, powinien przyjąć zwykle stosowane leki na ½ - 1 godzinę przed planowaną podróżą. 
Wakacje spędzone za granicą, zwłaszcza w gorącym klimacie, mogą wiązać się ze zmniejszonym zapotrzebowaniem na insulinę, zwiększonym ryzykiem hipoglikemii, jeżeli nie zostały odpowiednio dopasowane dawki insuliny. Przyczyny tego stanu rzeczy pozostają niejasne, chociaż mogą się wiązać z niezauważonym zwiększeniem wysiłku fizycznego, zmianą stref czasowych (nocą występuje wyższa wrażliwość na insulinę, a organizm potrzebuje 5-7 dni na przystosowanie się do zmian w cyklu dnia i nocy), mniejszym stresem, innym pożywieniem.
 

Przejdź do strony: 1 2