Cukrzyca (diabetes mellitus) jest to choroba, która pojawia się, gdy metabolizm cukru w organizmie jest upośledzony lub zawodny, gdy trzustka nie może produkować insuliny, insulina jest niepełnowartościowa lub tkanki i narządy obwodowe (np. wątroba, mięśnie,tkanka tłuszczowa) są oporne na jej działanie.

Postacie cukrzycy:

• Cukrzyca typu 1. (zwana również cukrzycą młodzieńczą lub insulinozależną) rozpoczyna się w młodym wieku, charakteryzuje się bezwzględnym brakiem insuliny, wytwarzanej przez komórki beta znajdujące się w trzustce. Brak komórek beta może być wrodzony lub komórki te mogą zostać zniszczone przez wirus, atak ze strony własnego układu odpornościowego lub przez czynniki chemiczne zawarte w pożywieniu lub lekach; choroba może mieć chwiejny przebieg ze skłonnością do niedocukrzeń i śpiączki.
  
• Cukrzyca typu 2. (zwana również cukrzycą dorosłych lub insulinoniezależną) zwykle pojawia się u osób po 40. roku życia, najczęściej otyłych, choć zachorowania na ten typ cukrzycy zdarzają się także wśród dzieci; obserwuje się skłonności rodzinne do jej występowania; przyczyną jest oporność tkanek i narządów obwodowych na insulinę (mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby).
  
• Cukrzyca ciężarnych jest to typ cukrzycy okresowej, pojawiającej się w drugiej połowie ciąży, u niektórych, dotychczas niechorujących na cukrzycę kobiet; w większości przypadków poziom glukozy we krwi wraca do normy po porodzie, ale ryzyko rozwoju cukrzycy po kilku miesiącach bądź latach jest u tych kobiet zwiększone.
  
• Inne typy - genetyczne, wtórne, polekowe, pourazowe, toksyczne, na tle zaburzeń hormonalnych (niezwiązanych z insuliną).