RedakcjaSklepReklamaArchiwumMapa serwisurss
CukrzycaDietaLeczenieŻycie aktywneUroda i zdrowieLudzie
sweet new

Wydarzenia
Sylwetki
Społeczeństwo
Blogowiec
 

Jeżeli chcesz otrzymywać informacje z naszego portalu podaj swój e-mail

 

Diabetica

moja cukrzyca

Książka R. Hanas



 

Ośrodki Pomocy Społecznej
Linki do stron o cukrzycy
Fundacje i stowarzyszenia
Linki organizacji
Oddziały NFZ
Rzecznik praw pacjenta
Biura praw obywatelskich
 

 
GIACOMO PUCCINI
Giacomo Puccini (1858-1924) był wybitnym kompozytorem i twórcą oper. Jego dzieło La Tosca do dziś jest znane milionom widzów na całym świecie. Zmarł, zostawiając po sobie wspomnienie o ogromnej sile charakteru i wytrwałości w walce z przeciwnościami losu.

Giacomo Puccini urodził się 22 grudnia 1858 r. w  Lucca w  Toskanii. Był szóstym dzieckiem Michele Pucciniego, należącego do znanej rodziny kompozytorów i organistów. Giacomo stracił ojca w wieku sześciu lat, który umarł, pozostawiając w ubóstwie wdowę z siedmiorgiem dzieci. Po kilku latach Giacomo objął posadę organisty w swoim rodzinnym mieście. Muzyka od zawsze była obecna w jego życiu. Brał lekcje gry na organach u swojego wujka, dyrektora Instytutu Muzycznego Pacini. Śpiewał także w chórze w katedrze San Martino oraz w kościele San Michele. Jednakże jego zetknięcie z wielką muzyką miało miejsce dopiero w 1876 r., kiedy to jako osiemnastoletni chłopak, odbył pieszą wycieczkę do Pizy, aby zobaczyć wystawianą tam Aidę Giuseppe Verdiego. Wtedy to Puccini odkrył prawdziwą magię opery i zdecydował, że to właśnie jej poświęci swoją przyszłość.

Życie dla opery
Już w 1876 r. Puccini skomponował Prelude in e minor for orchestra. Potem powstały kolejno Plaudite Populi (1877) oraz Credo (1878). W 1880 r. Giacomo zdecydował, iż rozpocznie studia w konserwatorium muzycznym w Mediolanie. Marzenie to mógł zrealizować dzięki otrzymanemu stypendium oraz znacznej pomocy finansowej rodziny. Tak więc, już jako dwudziestodwulatek rozpoczął studia w starszej klasie kompozycji. Tam zaprzyjaźnił się m.in. z Antoniem Bazzinim, sławym kompozytorem i skrzypkiem, oraz z Pondichiellim, kompozytorem opery La Gioconda. Pondichielli zainteresował się talentem młodego Pucciniego i odtąd jego celem stało się wypromowanie kolegi jako kompozytora muzyki operowej. Z jego inicjatywy Giacomo zaczął być zapraszany na spotkania ludzi opery, prowadził niekończące się rozmowy o muzyce, chodził na spektakle. W 1883 r. skończył konserwatorium muzyczne, uzyskując stopień „Maestro di Musica”.

Początki kariery
Po zakończeniu studiów Puccini spotkał swojego pierwszego autora libretta, Ferdinando Fontanę. Ich pierwsze wspólne dzieło to Le Villi, opera napisana przez Pucciniego jeszcze za czasów studenckich, którą Giacomo przedstawił na konkursie muzycznym w Sonzogno w 1882 r. Chociaż Puccini nie wygrał konkursu, jego sztuka przyciągnęła uwagę Giulia Ricordiego, który zdecydował się na zorganizowanie premiery dzieła w Teatro del Verme w Mediolanie. Opera odniosła tak wielki sukces, że była grana jeszcze przez rok. Ten sukces był początkiem stałej współpracy Ricordiego z Puccinim.

Życie rodzinne
W wieku 25 lat Giacomo Puccini spotkał Elvirę, żonę bogatego kupca ze swojej rodzinnej miejscowości Lucca. Kobieta po spotkaniu z kompozytorem zdecydowała się porzucić dotychczasowe życie pełne luksusu i bogactwa, na korzyść wolności i świata marzeń, jaki zaoferował jej Puccini. Przeprowadzili się z Lukki do Monzy. Tam, w 1886 r., urodził się jedyny syn Pucciniego - Antonio. Elvira i Giacomo musieli znosić ostrą krytykę ze strony purytańskiego społeczeństwa, w którym żyli. Sytuacja poprawiła się dopiero w 1904 r., kiedy po śmierci męża Elviry, para mogła zalegalizować swój związek.
Trudny okres i światowa sława
Kolejna opera Pucciniego powstała w 1889 r., cztery lata po sukcesie odniesionym przez Le Villi. Dzieło, zatytułowane Edgar, nie spotkało się z tak żywiołową reakcją widowni, jak poprzednie przedstawienie, a premiera tego utworu była wręcz kompletnym fiaskiem. Giacomo odniósłszy prawdziwą porażkę, zdał sobie sprawę, iż jakiekolwiek niepowodzenie w jego przypadku może oznaczać zakończenie kariery. Jednak nie poddał się. Wspólnie ze swoim protektorem Giulio Ricordim rozpoczął ponowne przeglądanie libretta i w końcu stworzył dzieło, o jakim marzył od początku. Przy tworzeniu kolejnych oper Puccini był już znacznie ostrożniejszy. Pracując nad Manon Lescaut, zatrudnił najlepszych autorów librett i po raz pierwszy sam wybrał temat do opery. Przywiązywał ogromną uwagę do szczegółów i był obecny na wszystkich próbach. Na efekty nie trzeba było długo czekać. Premiera sztuki okazała się ogromnym sukcesem i dała Pucciniemu światowy rozgłos i bogactwo. Manon Lescaut grano przez kilka lat, m.in. w Buenos Aires, Rio de Janeiro, St. Petersburgu, Madrycie czy Hamburgu. 

La Tosca
Po sukcesie Manon Lescaut Puccini rozpoczął wygodne życie w Lago del Torre. W tym czasie powstało kilka sztuk, m.in. Boheme la Club, lecz opery te, mimo iż podobały się publiczności, nie uzyskały większego rozgłosu. Kolejny sukces przyszedł wraz z premierą dzieła Tosca. Początkowo Puccini był bardzo niechętny tej operze, twierdząc, iż nie podoba mu się jej temat. Dopiero groźba przekazania zlecenia innemu kompozytorowi przekonała go do podjęcia wyzwania. Sukces sztuki był ogromny. Do tej pory pozostaje ona jednym z najbardziej znanych dzieł kojarzonych z nazwiskiem Giacoma Pucciniego. 
 

 

Przejdź do strony: 1 2

Dodaj swój komentarz

 

 






 

 
 
 
- strona główna - redakcja - sklep - mapa serwisu - cukrzyca - dieta - zdrowie i uroda - aktywny styl - ludzie - policz się -